مكرر مىكنند . بدين ترتيب ( ف - ع - ل - ل ) پس هر حرفى كه در مقابل اينها واقع شود اصلى و الّا زائد است مثلا در مثال دحرج دال در مقابل فاء است و به آن فاء الفعل گويند و حاء در مقابل عين و به آن عين الفعل گويند و راء در مقابل لام اوّل و به آن لام الفعل اول گويند و جيم در مقابل لام دوّم و به آن لام الفعل دوّم گويند پس تمام حروف اين فعل اصلى است فلذا به آن رباعى مجرّد گويند و امّا در مثال إحرنجم كه مفرد مذكّر غائب از رباعى مزيد است اگر بخواهيم زوائد را از حروف اصلى ممتاز كنيم بمفرد مذكر غائب از رباعى مجرد آن رجوع ميكنيم مىبينيم كه حرجم است ميگوئيم حاء فاء الفعل و راء عين الفعل و جيم لام الفعل اوّل و ميم لام الفعل دوّم پس همزه در اوّل آن زائد است و چون حروف اصلى آن چهار است به آن رباعى مزيد گويند .